We zijn aan de laatste weken van ons verblijf in Nederland begonnen.
Jos heeft zijn papieren laten legaliseren bij buitenlandse zaken en het consulaat van CR, zo ook de diploma's van Christine. Iedereen zijn stempel en handtekening erop om te bevestigen dat e.e.a echt is.

Christine heeft haar laatste werkdag gehad, met daarna een leuke dag zeilen op het Haringvliet als afsluiting met het personeel. Inmiddels heeft ook Joost afscheid genomen van zijn oppas-oma en het kinderdagverblijf. Iedereen had erg zijn best gedaan om er iets leuks van te maken. Het is hartverwarmend om te horen dat hij gemist zal gaan worden.

We doen het nu rustig aan. Omdat we 3 jaar getrouwd zijn deze week heeft Christine Jos verrast met een 2 daags bezoek aan Brugge. Erg leuk hoor. Lekker door de stad geslenterd, biertjes gedronken (alcohol-vrije voor Christine) rondvaart gedaan etc.  Joost mocht bij oma logeren, en de honden bij de zus van Jos. Erg handig als je familie in de buurt hebt. We zitten nu in het huis van Jos sr in Gennep, omdat het op de camping niet meer te doen was zonder verwarming. We hebben nu de tijd om even tot rust te komen. We slapen wat af, Joost en Jos doen hun uiterste best om zoveel als mogelijk te slapen, Christine doet het gewoon wat rustiger aan. De afgelopen drukke tijden hebben wel hun tol geeist!Aankomend weekend gaan we nog met de familie van Jos op pad naar het Betere Boerenbed in Brabant. We hebben er erg veel zin in. Volgende week zal vooral bestaan aan bezoekjes afleggen aan iedereen om toch persoonlijk afscheid te kunnen nemen. En dan hebben we nog een klein afscheids feestje om tenslotte echt te vertrekken.

Je begint langzamerhand echt zo nu en dan te beseffen dat je echt weg gaat. Het besef dat het definitief is zal denk ik pas komen wanneer we al een tijdje in CR zijn. Waarschijnlijk zullen de mensen om ons heen beter beseffen dat we echt weggaan, dan wij. Een raar idee.Vooralsnog is het niets meer of minder dan vakantie stress gevoel.

We moeten ook nog het een en ander gaan regelen voor het afscheidsfeestje, want er gaan toch een hoop mensen komen, zo te horen. Wel erg leuk!

Bedankt, iedereen voor al jullie leuke reacties!

 

We zijn (vooral Jos) erg druk met het vertrek van de container. Donderdag 13 september is D Day, om 13:00 uur komt de container. Deze staat dan hooguit 2 uur op de grond en moet dan volledig geladen worden. Als alles gaat zoals gepland, dan is dit verder geen probleem.
Het grootste probleem is alle papierhandel er om heen. We moeten een volledige inventaris-lijst inclusief gewicht leveren in 2 talen: Spaans en Engels. Op alle dozen moet staan wat er inzit en dat moet weer overeenkomen met de lijsten. Ga zo maar door. Dit controleren ze steekproef-gewijs. Is er 1 pellet niet in orde dan maak je borst maar nat. Christine moet nog 1 week werken. Hier begint het langzaam aan steeds meer op kamperen te lijken: de tuinset staat al in de huiskamer, de luchtbedden in de slaapkamer, de keukenspullen die we gebruiken zijn geleend en ga zo maar door. We gaan daarom ook zo snel mogelijk naar het huis van Jos sr, want ook de kachel is weg en het wordt toch steeds kouder in onze caravan. 

Volgende week is echter de laatste week van Joost op het kinderdagverblijf dus dat combineren we dan met het laatste opruimwerk in Oud Beijerland.  Nog effe heel de boel winterklaar maken zo gezegd.

Het zijn wel allemaal weer van die afscheidjes, en we moeten steeds vaker erkennen dat dit de laatste keer is geweest dat we ergens komen.

Soms best vervelend want onbewust wil je geen afscheid nemen, dat is toch iedere keer lastig merken we. De komende weken zullen we dit steeds meer tegenkomen. We hebben echt nog 4 weken vrij waar we familie bezoekjes doen, een paar laatste afspraakjes en natuurlijk nog even naar Den Haag om bij het consulaat wat papieren te legaliseren, voor Jos. 

Als we de container eenmaal geladen hebben dan hopen we wat rust te vinden en weer meer tijd voor elkaar te hebben. Want netjes verhuizen, kost echt veel tijd en energie!