Vader dag op het KDVB van Joost. Net zo als opa en oma dag is Jos uitgenodigd geweest om vaderdag te vieren op het KDVB.
Leuke intiatieven, de kinderen hadden liedjes ingestudeerd en dansjes dus hartstikke leuk. Jos heeft zijn vaderdag kado gekregen een schort voor de

bbq en ze hebben heerlijk hotdog´s gegeten. Verder is het natuurlijk leuk om kennis te maken met de andere vaders.

 

Vrijdag zijn we samen met Tsveta en Allan haar verloofde  en haar schoonmoeder op stap geweest. Hij komt hier op vakantie voor 3 weken en dan moeten ze elkaar weer een jaar missen. Eerst hebben we met Jos sr uitgegeten bij de italiaan die we ondekt hebben in Santa Anna, die schenkt zelfs Cananou en vermentino de Sardegna dus daar zijn we heel erg blij mee. Lekker ham en kaas en heerlijke pasta´s en piza´s worden daar klaargemaakt. Dus voor ons een feestje.
Zaterdag naar de voetbal wedstrijd in het Jazz cafe Escazu

 

We hebben een loge erbij voor de komende 5 weken. Chico, een 40 kilo wegende golden retreiver van een kennis van ons. Tijdens de voetbal vroeg hij Christine wil je nog een hond voor 5 weken. Christine keek even raar maar reageerde al snel, dat is prima als jij voor onze honden zorgt 1 week met de kerst wanneer wij met z´n allen naar het strand gaan. Hij heeft toegezegd dus ik ben benieuwd. In ieder geval de hond is nu bij ons en joost is er helemaal gek mee. Heerlijk toch zo´n grote zitzak in huis. De andere honden accepteren hem ook en Chico heeft het wel naar zijn zin.

Jos  vermaakt zich momenteel prima in het hotel, hij merkt wel dat het toch niet een baantje is wat je er even bij doet. Langzamer hand begint hij zich te realiseren dat het een heel bedrijf is. Waar je hard voor moet werken om het onder controle te houden. Onder controle houden is het belangrijkste in Costa Rica. Het continu controleren van je personeel is een must. Ze rekenen er ook op, als je het niet doet vinden ze het je eigen schuld wanneer er gejat word oid.

Gelukkig is Jos sr er nu en hoeft hij zich even niet al te druk te maken over de bouwactiviteiten. Het is wel zo dat het best opschiet dus alle laatste details moeten nu duidelijk gaan worden.

 

 

 

Nou zoals jullie allemaal weten zijn wij geen bijzondere voetbal fans. Maar als het om gezelligheid gaat zijn we er snel bij. Dus bij de wedstrijden die uitgezonden  worden in het jazz cafe mogen we niet missen. E.e.a is georganiseerd door Club Holandés de Costa Rica 's middags neemt een groot deel van de nederlands kolonie vrij om te gaan kijken. Maandag ca 150 man en afgelopen vrijdag 250 man in het oranje. Onder het genot van een bitterbal, frietje speciaal of oorlog en rookworst en natuurlijk het nodige bier maakt een voetbal wedstrijd in 1 keer leuk. En zoals het nu gaat zal dat aantal nog wel groeien. Jos sr die vandaag aankomt is gebeld extra oranje shirts mee te nemen! En hij zal er vrijdag zeker ook bij zijn!

Na 2 gezellige weken waarin de moeder van Jos heeft kunnen genieten van haar kleinkinderen.

Afgelopen week heeft zij een mooie stadswandeling gedaan en souvenier gekocht in San Jose. Woensdag avond zijn we nog gezamelijk naar het Jazz cafe van Theo geweest. Tsveta paste op de kinderen en zo konden wij ook mee. Theo een oude vriend van de familie liet vol trots zijn nieuwe Jazz cafe Escazu zien. Bescheiden als hij is erkende hij pas aan het eind van de avond dat het Jazz cafe het nummer 1 concert hal / concert cafe is van Costa Rica. Waar alle grote muzikanten van Midden en Zuid Amerika willen komen voor hun concerten en cd presentaties. Vrijdag avond is ze door Theo uitgenodigd om bij hem thuis te komen eten. Zaterdag is Jos met zijn moeder naar het Turubari natuurpark geweest om haar kennis te laten maken met het regenwoud en alle mooie systemen die de natuur heeft gevonden om te overleven. Een bezoek aan de prachtige vlindertuin, een tipisch costa ricaanse lunch en een fraaie rondleiding in het park waren voldoende om met een goed gevoel weer terug naar huis te gaan. De weg naar het park is een prachtige weg slingerend door het achterland van Costa Rica en waar je een goed idee krijgt van hoe de costaricanen op het platteland (campo) leven. Maandag was het inpakken geblazen en dinsdag ochtend heeft ze afscheid moeten nemen van ons gezin.

 

Ik weet zeker dat ze met een gerust gevoel is weggaan. Ondanks dat het lange reis was heeft ze wel kunnen zien hoe wij leven. Ik denk dat op een afstand zoals die onstaat door een emigratie heel belangrijk is voor de mensen "thuis". Ze weet nu waar we wonen, als we over dagelijkse zaken praten zoals het kinderdagverblijf van Joost of de supermarkt of de werkplek van Jos dan weet ze waar we het over hebben. En dat neemt heel veel ongerustheid weg. Dus de plannen voor het volgende bezoek kunnen gesmeed worden.

 

 

 Afgelopen zondag hebben we de verjaardag van Joost gevierd. Dat is het voordeel van jonge kinderen het maakt ze nog niet zo veel uit wanneer het is. We hebben gewacht met zijn verjaardag totdat oma er was.

Oma is dinsdag aangekomen, met een koffer vol kadootjes voor de kinderen en ons natuurlijk ook. Lekker kaas, tijdschriften en nog veel meer. Helaas had ze de eerste paar dagen pech met het weer het heeft 3 dagen continu geregend ivm een tornado die woede over Nicaraqua. Dat gaf haar wel tijd om van de kleinkinderen te genieten en even aan de jetlag te wennen. Ook had ze wat meer tijd om alle insecten spinnen, rupsen, wormen vliegen etc uit haar appartementje te vegen. Er wordt niet geslapen voor een uitvoerige zoektocht naar alles wat klein is en kruipen of vliegen kan. De eerste dag met zon heeft ze gelijk gebruikt om de finca rond te wandelen wat een behoorlijk sportieve prestatie genoemd mag worden.

Zaterdag zijn Jos en z ijn moeder samen naar het Hotel geweest waar ze hebben ontbeten en vervolgens zijn ze doorgereden naar de Irazu vulkaan. Net op tijd want de bewolking kwam al weer. Onderweg zijn ze regelmatig gestopt om foto’s te maken groenten en fruit te kopen en te genieten van het prachtige bloemstuk materiaal zoals de moeder van jos het noemde dat zomaar op de bomen groeit. Vervolgens natuurlijk gestopt in Gartago (lourdes van Costa Rica), de cathedraal bezocht en de “heilzame” bronnen.

 

26 mei heeft joost  op het kinder dag verblijf zijn verjaardag gevierd met een taart en balonnen en een presentje. Zoals je op de foto’s ziet weet hij wel om wie het ging!

Hij heeft onlangs weer spaanse woordjes geleerd, mio = mijn, suyo= van jou. Behoorlijk belangrijk in het spel dat delen heet.

 

Zondag morgens bij het ontbijt hebben we gezongen en kadootjes uitgepakt. Hij is harstikke verwend door iedereen. Behalve boeken, een muziekdoos, tonka truk, kleren en een houten trein maar ook dubplo heeft hij vooral ook een auto met paarden trailer gekregen van ome Peter en tante Mariette dat was de absolute schot in de roos. Zowel een auto als dieren. Dank je wel dus!

 

Tegen een uur of 2 kwam het bezoek, Theo de buurman met zijn dochter, Dona Olga onze spaanse lerares met een vriendin en een baby. Pauline, Olman de tuinman, Dana en haar zusje en Linda en Arnold vrienden van de Nederlandse club, met hun zoontje die 1 maand na Stefan is geboren. Natuurlijk hadden we taart en lekker hapjes voldoende wijn en bier en ook een Pinata voor de kinderen. Een costa ricaans gebruik. Deze vul je met speeltjes en snoepjes, dan is het een spel om de jarige het ding kapot te laten slaan zodat alles in de ronte vliegt en de kinderen er op af kunnen vliegen. Helaas hebben we een paar kinderen teleurgesteld er zat geen snoep in alleen maar speeltjes.  Ach ja het was voor ons ook de eerste keer.

 

Al met al een leuke dag waar we ’s avonds moe maar voldaan op terug keken.