Wat is er weer veel gebeurd in een maand. Na het bezoek van Oma Eva, Wil en Theo hebben we het leven weer opgepakt. We zaten 5 dagen zonder stroom door een storm die over Costa Rica woede. Een boom was op de hoogspanningskabel van de finca gevallen en omdat we maar met 2 huizen zijn had dat dus geen voorrang. Inmiddels is alles al weer gemaakt, en dankzij de generator konden we toch onze koelkast koel houden. Joost zegt wel vanaf nu als het ligt aan gaat, kijk doet het weer!

Joost is weer naar het kinderdag verblijf de normale klassen zijn weer begonnen en ook Stefan gaat een paar halve ochtendjes naar het kinderdag verblijf. Dat was wel even voor joost als hij mama zag maar die zonder hem wegging. Ook moest hij steeds even bij zijn broertje kijken of het allemaal wel goed ging. Nu gaat het al beter ook met Stefan die eerder er niet erg van gediend was om verzorgd te worden door andere vreemde wat natuurlijk gewoon is.

 

Christine heeft een aanbod gekregen te paardrijden bij een top manage in  de buurt. Alle rijke rijden daar hun paard, via een nederlands kennis die daar de paarden traint is ze gevraagd. Erg grappig maar of het het paardrijden leuker maakt dat laten we maar even in het midden. Je krijgt op dag 1 het telefoon nummer van je groomy of je paarden verzorger. Die bel je dus op als wilt rijden dan staat het paard klaar voor wanneer je aankomt met trapje en al! Een beetje bah maar ja als dat zo de regel is dan passen we ons maar aan. Eigenlijk hoort christine een lidmaatschap van ca 5000 dollar te betalen maar ze krijgt naar alle waarschijnlijkheid een special regeling toe geworpen. De eigenares van het paard is een ontzettende amerikaanse vrouw ergens uit de buurt van Texas.

 

Jos heeft ondanks dat overal geluiden van ellende in  de vakantie wereld toch een drukke maand gehad. Hij merkt wel dat het minder is, de boomen groeien niet meer tot aan de hemel maar de europeese vakantie ganger blijft toch wel komen. Gelukkig maar. De Hotels die er heel veel last van hebben zijn meestal de hotels die zich volledig richten op de US vanwege het hoge rendement van de amerikaan. Helaas dat gaat niet meer op!
Dus bescheiden blijven rustig door gaan is het devies, geen te hoge verwachtingen.

 

12 februari de verjaardag van Jos sr, hij was nederland ontvlucht om zo te ontkomen aan gedoe omtrent zijn ja ja alweer 70 jarige verjaardag. We hebben het hier natuurlijk niet zo maar voor bij laten gaan. Jos jr had alle vrienden van Jos sr uitgenodigd in het jazz cafe voor het concert van de huisband Malpais. Nadat we met pauline en theo gegeten hadden hebben we hem kunnen verleiden voor een drankje in het Jazz cafe.  Echt waar pas na 10 minuten nadat hij door iedereen gefelicteerd was had hij door dat er opzet in het spel was.  70 jaar en toch nog naief., het werd een gezellige avond!

 

14 februarie hadden we spelletjes middag in de tuin van de Ambassadeur. Ivm de carnaval etc, erg leuk alle nederlandse kindertjes waren uitgenodigd en  konden spelen. Joost had het erg naar zijn zin en zeker toen hij in een leeuw gesminkt werd hij vond het prachtig en kon niet stoppen in de spiegel te kijken.