Joost was de afgelopen week de star of de week! Dat wil zeggen dat hij extra privileges krijgt op het kinder dag verblijf.
Dat begon maandag, toen mocht hij zijn favorieten speeltje meenemen,  zijn driewieler. Dat was de eerste keer dat ik Joost trots zag hij glunderende van oor tot oor.
Vol trots liet hij aan de teachers zien, wat zijn fietsie allemaal kon en hoe goed hij wel niet kon racen etc.
Woensdag mocht hij zijn favoriete boekje/ verhaaltje meenemen en hij mocht trakteren. Vrijdag mocht hij zijn favorieten kleren aan maar vooral ook zijn zonnebril op dat was de 2de keer dat ik hem trots zag op zijn bril in dit geval.

Christine is op de borrel of beter thee geweest bij de ambasadeurs vrouw! Eerst natuurlijk bang voor een erg hoog bloemen jurk gehalte heeft ze eerst zo eens even rond geinformeerd wie er ging. Toen bleek dat er ook wat "jonge" mensen met kinderen naar toe gingen durfde ze het wel aan. Eerder had Christine de ambasadeursvrouw Christina al ontmoet en leuk gekletst dus sowieso wel leuk om even te gaan. Leer je weer mensen kennen zullen we maar zeggen. 
Christine had haar auto geparkeerd op de parkeerplaats aldaar direct achter een grote witte hummer meer plek was er niet. Op een gegeven moment komt er een madam vragen, van wie is dat autootje een honda met nr bord ... Natuurlijk reageerde christine niet ze heeft geen honda, het nr bord was anders en is toch niet klein! :) Na een half uur van gedoe dacht christine ik ga maar effe kijken kan goed de mijne zijn, en ja hoor! effe de auto weggehaald en de madam kon weg! 

Zaterdag is Jos met een clubje mensen onder begeleiding van 2 gidsen, en 4 honden incl Chico de cerro Escazu opgewandeld.
Een cross country wandeling van ca 5 uur. Om ca 0800 uur zijn ze vanuit San Antonio Escazu gestard (1300 mtr hoog). Het was leuk om weer eens andere mensen te ontmoeten, we zouden eerst naar een ander gebied gaan maar vanwege de aanhoudende  regenval aldaar dus zijn we uitgeweken naar Escazu. Er hing wat mist in de  bergen het leek soms alsof je in de highlands van Wales aan het wandelen was.  Het werd een erg leuke klim over koeienpaadjes, door velden, door rivieren sluip door kruip door over hekjes. De riviertjes zorgde nog wel eens voor natte voeten, maar dat mocht de pret niet drukken.  Sommige stukken gingen erg stijl omhoog (uiteindelijk tot 1800 mtr). De natuur was prachtig. Door de regen van de afgelopen dagen waren sommige stukken redelijk modderig  en gleed af en toe iemand uit. Maar zonder ongelukken, we waren erop voorbereid. Na een paar uurtjes werd er koffie gezet en iemand had koekjes meegenomen zo konden we effe bijkomen. Jos had aan de einde het gevoel dat hij een dag geskied had lekker moe rozig en voelden zijn benen weer. Al met al had hij genoten en vond het zeker de moeite waard om nog eens te doen! 

Het voorjaar begint, het word droger zo nu en dan nog een buitje maar in ieder geval een stuk minder dan anders.
Joost heeft van papa een echte schep gekregen, hij is er super blij mee en speelt heel de dag buiten met zijn "sep".
Is hij een beetje knorrig geen probleem, stel maar voor om met zijn schep te gaan spelen en dan klaart hij helemaal op dan moeten de laarzen aan hoed op en daar gaat hij weer. Een kinder hand is snel gevuld.

 

Christine is mee geweest met een dierenarts in de buurt die ze via via heeft leren kennen. Hij heeft aangeboden haar gids te zijn in costa rica. Ze heeft vorige week eerst een gesprekje met hem gehad en donderdag is ze de hele dag met hem mee geweest. Een aardige vent die haar meegenomen heeft naar de faculteit diergeneeskunde op de universiteit. Voorgesteld aan diverse personen etc. Vooralsnog is gebleken dat voordat Christine echt kan beginnen ze haar verblijfsvergunning moet hebben en dan zal ze nog wat scholing moeten doen om geheel legaal aan het werk te kunnen. We zijn er dus nog niet maar de eerste stappen zijn gezet!