Een weekje in Costa Rica, hoe ziet dat er dan uit. Ik kan alleen voor ons zelf spreken dus dat zal ik dan ook maar doen.

Maandag ochtend,  eigenlijk kunnen we de maandag redelijk rustig beginnen. Want we hebben om 08:30 uur spaanse les. Jos staat toch wel om 0500 uur op om de hondjes uit te laten en stiekem nog even te leren voor juf Olga. Een uurtje later wordt christine ook wakker en Joost wordt meestal wakker rond een uur of 07:00.

Ontbijten en de spulletjes voor Joost klaar maken want hij gaat s' ochtens naar het kdvb, keurig in zijn uniformpje. Jos brengt hem weg zodat Christine zich niet hoeft te haasten en gaat daarna naar de spaanse les, christine gaat gelijk vanuit huis. De spaanse les wordt vlakbij ciudad collon gegeven door Juf Olga Retana, een lieve vrouw die ook les geeft op een middelbare school en ons spaans leert. We hebben 3 uur spaans per week een krijgen meestal 5 uur huiswerk op dus het is best zwaar.

Om 10:00 uur is de les afgelopen en gaat Jos naar zijn werk en Christine gaat Joost ophalen. Jos heeft dan lekker een kort dagje op het werk en Christine neemt Joost mee naar huis om hem een paar uur te laten slapen. Christine heeft dan even tijd om e.e.a een beetje op te ruimen of lekker een boekje te lezen. 's middags wanneer Joost wakker wordt moet er natuurlijk weer gespeeld worden. Om ca 16:30 uur komt papa thuis en die kan dan nog even met joost spelen, we eten keurig om 18:00 uur. Joost lepelt al lekker zijn eigen bordje leeg en na het eten wanneer pa en mama een kopje koffie drinken gaat Joost lekker slapen. En wij volgen meestel rond 21:00 uur want we zijn dan echt gebroken.

 

Dinsdag 0500 uur gaat de wekker, opstaan even met de honden wandelen douchen ontbijten etc. De honden moeten iedere dag toch even mee uitwandelen genomen worden. Ze gaan allang niet meer aan de lijn en kunnen heel de dag vrij rond lopen maar om de een of andere reden vinden ze het toch fijn om mee te lopen. Om 0600 uur gaat Jos naar zijn werk. Om ongeveer dezelfd tijd komt Olman onze tuinman de paarden halen om ze te voeren. Dit gaat altijd gepaart met een hoop honden geblaf en spectakel dus meestal wordt Christine dan ook waker. Nadat Jos Olman even heeft gesproken, meestal even een kort gesprekje over het weer rijdt hij naar zijn werk. Wanneer hij vroeg naar zijn werk gaat is hij daar om ca 7:40 uur dus 30 minuutjes rijden. Wanneer hij echter een kwartier of half uur later vertrekt dan doet hij er ruim een uur over. De stad slipt dan helemaal dicht en het is echt file rijden. Dan is het altijd moeilijk om te bedenken waarom we ook alweer naar Costa Rica zijn gegaan want veel verschil met Rotterdam s'morgens is er dan echt niet. Dus vandaar vroeg uit de veren!

Overdag maakt Christine wat spaans huiswerk wanneer joost slaapt, doet de was en ja is eigenlijk een beetje huisvrouw. Dat komt nu ook wel goed uit, Joost heeft wat extra aandacht nodig en Christine moet het eigenlijk rustig aan doen vanwege de zwangerschap.

Woensdag, 0500 de wekker gaat voor Jos en 0600 uur gaat Christine douche want Joost gaat weer naar het kdv Het levens ritme in het algemeen ligt hier 2 uur vroeger als in Nederland. Het straatbeeld dat je in nld tussen 0800 en 0900 hebt, zie je hier al om 0600 uur.  Omdat het licht wordt klokslag 0530 uur en donker word klokslag 1730 uur hebben de mensen zich hieraan aangepast en word de dag optimaal gebruikt.

Joost wordt om 0900 uur verwacht op het kinder dag verblijf omdat zijn klasgenootjes zijn gaan zwemen komt joost wat later. Christine gaat dan ook naar het hotel om even te kunnen mailen en bellen. Helaas is de telefoon verbinding in huis zo slecht dat emailen en bellen niet altijd mogelijk is. Zeker niet als het regent of hard waait, er zit ergens een beschadiging in de telefoon kabel die maar niet gevonden kan worden. 

Jos is dan druk bezig met wat voorhanden komt, zijn hoofdtaken zijn het vernieuwen van de website en het opzetten van hotel administratie systeem. het komt maar zelden voor dat hij hier een hele dag aan kan werken. Als het heel druk is helpt hij mee met het ontbijt. Wanneer de kamers schoon gemaakt worden en er komen technische klachten dan gaat Jos als een volleerd huismeester aan de slag om de problemen te verhelpen. Verder vraagt het personeel natuurlijk ook al zijn aandacht. Hij heeft zijn eerste personeelslid al aangenomen een receptionist, ter vervanging van een receptionist die weg is gegaan.

's middags gaat Christine weer naar huis en haalt Joost op en 's avonds wanneer Jos thuis komt is het meestal even spelen, kletsen, eten even ontspannen en naar bed

 

Donderdag, Joost en Christine blijven thuis en gaan s' middags even een boodschap doen in het dorp. Jos gaat naar zijn werk en ziet wel wat de dag hem brengt. Er is voor hem nooit 1 dag hetzelfde. Vandaag moet Jos wel optijd naar huis want hij heeft een 8 in zijn nummerbord dat wil zeggen dat je donderdag tussen 0700 en 1000 en 1600 en 1800 niet in de stad mag rijden. Alle auto's mogen 1 dag in de week niet in de stad rijden 's maandgas nummerborden die op 1 en 2 eindigen, dinsdag 3-4 woensdag 5-6, donderdag 7-8 en vrijdag 9-0. Om te voorkomen dat er iedere dag problemen zijn in de stad.

 

Vrijdag, een kort dagje voor Jos, Joost gaat naar het kdv wanneer Jos en Christine 's middags spaanse les hebben om 1300 uur. Jos gaat dan vanuit zijn werk naar de spaanse les en christine brengt Joost eerst even weg. Na de spaanse les wordt joost opgehaald, er worden boodschappen gedaan en Jos haalt Piza bij de pizabakkert in Ciudad collon voor s' avonds een heerlijke vrijdag avond dus.

 

Zaterdag ochtend, Jos gaat nog een half dagje naar zijn werk want zijn assitent heeft vandaag vrij en er moet iemand zijn die ingrijpt in noodsituaties dus vandaar. Wanneer het hotel 100 % bezet is zorgt Jos dat hij voor het ontbijt er is om te kunnen assisteren.  Rond 1200 gaat hij dan naar huis. Wanneer er nog boodschappen gedaan moeten worden doet christine deze of ze gaat wat leuks doen wanneer Jos op Joost past.

's Middags zitten we lekker op het terras van de zon te genieten.

 

Zondag, Jos heeft vrij en hij mag dan ook altijd uitslapen meestal rond 0700 komt hij uit bed. Lekker een dagje niksen. We proberen er dan op uit te gaan iemand te bezoeken of wat anders leuks te gaan doen. Naar het park, de bergen in of gewoon lekker thuis. Als het weer het toellaat gaan we barbequen oid.

 

Zo zie je maar weer, een week als alle andere weken. Met dit verschil dat tot op heden de stress ver te zoeken is, en dat we iedere dag genieten van onze omgeving en de kans die we hebben gekregen en genomen!

Jippie eindelijk hebben we al onze spulletjes, de container is 2 maanden onderweg geweest.  Het  was ontroerend om te zien hoe blij Joost was wanneer hij zijn speelgoed herkende. Hij heeft al een ochtend alleen gespeeld met zijn bekende spulletjes. Dat is echt al lang geleden dat hij dat heeft gedaan.

Wij zijn natuurlijk ook blij dat we herkenbare zaken om ons heen hebben. Het is bijzonder hoe je daar als mens op reageert het geeft je een soort van rust, zelfs Christine kreeg nesteldrang terwijl zij er normaliter niet zo veel om geeft.

 

Heel het gebeuren met de container was natuurlijk ook weer een apart verhaal. We maakte gebruik van Schenker zij hebben hier een klein kantoortje nabij het vliegveld. Natuurlijk hadden we alles goed voorbereid en gedacht dat het zo moest lukken maar de vertalingen die we gemaakt hadden voor de invoice waren toch niet helemaal zo goed als we dachten. Dus 2 weken geleden warden wij voor het eerst gebeld de container is in Limon, we hebben jullie hulp nodig met de vertaling. We zijn er naar toe gegaan en zijn 2 uur aan het vertalen geweest. Toen dat allemaal gereed was moesten we weer afwachten wanneer de container in San Jose zou aankomen. Afgelopen week kregen we het lang verwachte telefoontje. De container is gearriveerd en de spullen kunnen worden opgehaald, wanneer de rekening is betaald. Natuurlijk ben ik direct naar het kantoor gereden om te betalen. En toen begon het gelazer. Wanneer je gaat betalen drukken ze eerste op een knop, deze knop laat een lamp branden. Het is soort roulette spelletje. Wanneer de lamp groen is mag je de container direct meenemen en als de lamp rood is gaan ze alles uitpakken, stuk voor stuk. En wat denk je de lamp was rood. Getver…

Na overleg met Schenker heb ik ze de vraag gesteld of het mogelijk was e.e.a te versnellen. Met een kadootje (lees geld), werd er gevraagd. Ja wanneer dat e.e.a laat versnellen dan is dat wat ik bedoel. Ja ze wisten wel iemand die daar gevoelig voor was en $ 50,- later was alles geregeld. Inmiddels waren we al 6 uur verder. De volgende dag hebben we de kleine vrachtwagentjes besteld en is alles opgehaald. Dankzij de mensen van Schenker is alles soepeltjes verlopen en kwamen we niet keer op keer voor verrassingen te staan!

 

Dankzij de plastic containers hebben we geen verhuisschade alles is goed aangekomen.

De tip voor iedereen die gaat emigreren  en een container overzee stuurt is dan ook gebruik voor al je dozen en losse spulletjes IBC containers die vervolgens met krimpfollie sealt. Zo zijn ze beschermd tegen diefstal, regen en geweld.

 

We beginnen langzaam steeds meer te wennen aan Costa Rica. Joost heeft nog wel een beetje moeite met alles dus we moeten wat hem betreft nog even rustig aan doen. Het blijkt namelijk dat de hele dagen op het kdvb nog te zwaar zijn. De kinderen slapen namelijk niet of heel makelijk. Ze worden op een matrasje in de klas gelegt en dat moet het dan doen. Terwijl wij en Joost dus blijkbaar ook gewend zijn om in een slaapzaaltje of iets te liggen. Terwijl sommige kinderen door spelen moet Joost gaan slapen. En iedereen die Joost kent die weet dat dat niet gaat gebeuren. Dus hij was na 2 dagen kinderdagverblijf voledig uitgeput. Wat op zijn beurt natuurlijk ons de nachtrust kosten. Het heeft al met al toch nog veel meer invloed op het kleine mannetje als dat wij gedacht hadden. Dus we moeten het tempo aan hem aanpassen.

 

Deze week hebben we geprobeerd een bankrekening te openen. Gewapend met paspoort dus op pad naar de bank. En dan zouden we e.e.a wel gaan regelen. Jammer joh dus niet, want eerst moeten we naar de advocaat die een certificaat van echtheid moet schrijven van het paspoort waarin hij bevestigd dat degene die in het paspoort staat ook degene is die hem draagt. Dat is toch bijzonder of niet? Dus alle investeringen in Nederland om een vervalsingproof paspoort te maken zijn echt voor niets.

Jos is nog steeds bezig met het kopen van de auto van Jos Sr. Omdat auto’s hier allemaal op bedrijfsnamen staan ivm met schade claims etc. (Je bent zo nooit persoonlijk aanspreekbaar wanneer er een ernstig ongeluk gebeurt) moet je nog al wat documenten regelen. Inmiddels weten we ook wel welke, als eerste uitreksel of paspoort van het bedrijf, ten tweede een brief van de advocaat dat degene die de handtekening zet ook gemagtigd is om dit doen. Dus alles geregeld, klaar voor de start en … Stop. Er is een aanbetaling gedaan en het betalingsbewijs is ondertekend door iemand anders. Wederom moet er nieuwe brief getekend worden door de desbetreffende persoon dat hij accoord gaat dat de betaling gebruikt word voor de aankoop van nog steeds dezelfde auto!

Dus volgende week nog maar eens proberen.

 

Maandag gaan we beginnen met de spaanse les 2x 1,5 uur in de periode dat Joost naar het kdvb gaat. Wel goed hoor, Jos spreekt inmiddels al weer een aardig woordje maar vervoegen etc dat schiet er nog wel eens bij in. Verder is zijn woordenschat nog te beperkt. Christine is nog helemaal een beetje roestig want zij spreekt natuurlijk minder spaans dan Jos.